| Voorjaarstrainingen Taunus: | |
| Pinksterweekend | 4 plaatsen beschikbaar |
| Weekend 12 - 15 juni | 6 plaatsen beschikbaar |
|
Dolomieten: | |
| Vertrekdatum 26 juni | 1 plaats beschikbaar |
| Vertrekdatum 3 juli | 2 plaatsen beschikbaar |
|
Harz: | |
| Vertrekdatum 20 augustus | 2 plaatsen beschikbaar |
Voor de meest actuele stand van het aantal beschikbare plaatsen zie www.lcvm-bergtrainingen.eu
De Dolomieten
Na in de vorige nieuwsbrief een beschrijving te hebben gegeven van de Harz, zijn nu de Dolomieten aan de buurt. Al vijf jaar vertrekken wij jaarlijks naar de Dolomieten voor twee toertrainingen van negen dagen. De Dolomieten is een gebergte dat je niet kan gaan vervelen. Het aantal schitterende bergwegen met prachtige afdalingen (en daarna uiteraard weer omhoog) is ontelbaar.
En inmiddels hebben wij de mooiste bij elkaar gezocht en hebben we diverse schitterende routes samengesteld. Logeren doen we in hotel Obereggen, gelegen op 1550 meter hoogte aan de voet van de Latemar (2842 m hoog). Een goed hotel met vele faciliteiten, zoals een groot zwembad met whirlpools, zonnebanken en een uitgebreid wellnessprogramma. Dus ook voor meereizende partners en/of kinderen genoeg te doen.
Vanuit het hotel rijden we tochten naar in totaal achttien bergpassen met een hoogte variërend van 1500 tot 2500 meter. Gemiddeld zijn de tochten rond de 200 kilometer. Met de ontelbare bochten en de daarbij behorende snelheden moet je al heel flink doorrijden om een gemiddelde van 35 km per uur te rijden. Met een koffiepauze tijdens het ochtend- en middaggedeelte en de lunchpauze ben je dus al gauw acht uur per dag onderweg en de praktijk heeft uitgewezen dat dit voor de gemiddelde rijder een heel mooie ritlengte is.
Als het rijden van eindeloze mooie bochten in een schitterend berggebied jouw hobby is, dan is de door ons georganiseerde toertraining een uitstekende gelegenheid om dit gebied te verkennen. Je wordt begeleid door ervaren instructeurs, die niet alleen zorgen dat je op de mooiste plekjes van de Dolomieten komt, maar bovendien door het geven van tips en aanwijzingen ervoor zorgen dat je rijvaardigheid ook verder wordt verhoogd.
Omschrijving
De Dolomieten zijn een bergketen in Italië, die deel uitmaakt van de Zuidelijke Kalkalpen. Typisch voor de Dolomieten zijn de gletsjers, steile rotswanden en pieken, die zijn ontstaan door erosie en verwering.
Deze bergketen is opgesplitst in twee delen: het oostelijke en het westelijke. De oostelijke zijn de indrukwekkendste.
De hoogste top van de Dolomieten, de Marmolada, is 3343 meter hoog. Nog ongeveer vijftien andere bergen bereiken de grens van drieduizend meter.
De Dolomieten zijn geologisch gezien deel van de Zuidelijke Alpen. De Zuidelijke Alpen liggen op de Apulische Plaat, een kleine tektonische plaat die naar het noorden beweegt en daarbij op de Europese Plaat botst, een beweging waardoor de Alpen zijn ontstaan. Het gesteente dat nu de Dolomieten vormt, is zo'n 60 miljoen jaar geleden gevormd door de verdikking van riffen van koraal.
Vorming
De Dolomieten lagen aanvankelijk in een ondiep zeegebied. De zee was ondiep en er werd voornamelijk kalk en zand afgezet. Specifiek voor de Dolomieten waren de koraalriffen die groeiden in een zee ondieper dan anderhalve meter. Door een continue tektonische daling van de zeebodem bleef het relatieve zeeniveau stijgen, waardoor het koraal kon blijven groeien, zodat dikke pakketten gesteente gevormd werden. Verdere vulkanische activiteit zorgde voor een laag lava over de koraalkalk heen. Hierdoor verhardde de koraalkalk en ontstonden er pakketten van maximaal 400 meter dik.
Tijdens de gebergtevorming kwamen de gesteenten omhoog. De lava is weg geërodeerd door gletsjers en de inslijting van rivierdalen. Het gedolomitiseerde koraal vormde een verhoging in het landschap en verkreeg door erosie de grillige vormen waar de Dolomieten bekend om zijn. De dalen in dit gebied zijn U-vormig, typisch voor gletsjerdalen.
Sociale informatie
In het gebied van de Dolomieten, Alto Adige (Zuid-Tirol), worden drie talen gesproken: Duits, Italiaans en Ladinisch. Daarnaast zijn er nog diverse dialecten waarneembaar, een zogenoemde mengelmoes tussen Italiaans en Duits. Aan het eind van de Eerste Wereldoorlog werd het gebied Tirol, toen nog horende bij het Habsburgse Rijk, in tweeën gedeeld. Noord- en Oost-Tirol bleven bij Oostenrijk en het deel Zuid-Tirol viel toe aan Italië en ging toen Alto Adige heten. De grens werd verlegd vanaf de reeds eerder lopende taalgrens in het zuidelijke gebied Trentino naar de noordelijk gelegen waterscheiding tussen de Donau en de Po: de Brenner. Van de ene op de andere dag viel een hele bevolkingsgroep van 200.000 mensen onder een nieuw bestuur met een andere taal en cultuur. Het gebied werd geďtalianiseerd. De Duitssprekende bevolking vormde een minderheid en werd ook als zodanig behandeld. In de jaren tussen 1950 en 1960 ontstond hiertegen verzet, waarbij er aanslagen plaatsvonden op Italiaanse eigendommen en objecten met doden tot gevolg. Na 1998 is de rust onverwacht wedergekeerd en leven de bevolkingsgroepen vredig naast elkaar. De verklaring hiervoor is waarschijnlijk het grote aantal afspraken dat is gemaakt: iedere groep heeft het recht zijn eigen taal te spreken, en iedere groep moet vertegenwoordigd zijn bij politieke partijen en verenigingen.
De Dolomieten lenen zich uitstekend voor sportieve vakanties (skiën, wandelen, klimmen en motortochten). Cortina d'Ampezzo is het toeristencentrum van de Dolomieten. Met een bergbaan, een kabelbaan met liftjes waar men in moet staan, is het mogelijk om naar een van de mooiste uitzichtpunten van de Dolomieten te gaan. Het punt Faloria ligt op 2340 meter hoogte.
Men kan in de stad Bolzano ook de in het ijs gevonden man Ötzi bezichtigen, die circa 5000 jaar geleden is gestorven en in 1998 gevonden is door twee bergwandelaars.
Naamgeving
Het gebergte de Dolomieten is net als het mineraal en gesteente dolomiet genoemd naar de Franse geoloog Déodat de Dolomieu.
Voordien stond het gebergte bekend onder de naam Monti Pallidi, 'Bleke Bergen'.
Rijden in het donker
Zo tegen het einde van het jaar worden de dagen kort en donker. 's Ochtends vertrek je in het donker naar je werk,
's middags kom je in het donker weer terug.
Daarom voor die enthousiastelingen die dapper door blijven rijden op hun motor enkele tips voor het rijden in het donker.
Natuurlijk kan het rijden in het donker net zo opwindend zijn als het rijden bij daglicht. Maar neem wel voorzorgsmaatregelen en bepaal voor jezelf of het verstandig is dat jij je in het donker op de weg begeeft!
Klik hier voor meer info over het rijden in het donker.
Weersomstandigheden en motorveiligheid
Als de weersvoorspellingen juist zijn en je zelf onderzoek hebt gedaan
naar wat je zou kunnen verwachten, heb je een aardig idee hebt van wat je qua weer te wachten staat.
Zo kun je in de meeste gevallen onwenselijke situaties op de motor vermijden.
Maar ja, weer blijft weer en jammer genoeg nooit helemaal honderd procent te voorspellen.
Regen
Regen maakt de wegen glad en beďnvloedt het zicht van andere weggebruikers,
maar natuurlijk ook van jezelf - als je geen bril draagt of je vizier niet sluit,
zal de regen zo hard tegen je ogen aanslaan dat je zo goed als niets kunt zien.
Als je wel een bril draagt, dan kun je ook daar weer last van hebben, omdat of je bril constant
beslaat, of de regendruppels constant je zicht belemmeren.
Hierdoor moet je voortdurend met één hand je bril afvegen, waardoor je lange tijd met één hand
aan je stuur rijdt. De weg is bovendien glad en door met één hand te sturen en de andere te gebruiken
om je bril af te vegen, balanceer je op het randje en geef je letterlijk een groot gedeelte
van je controle uit handen.
In de regen heb je niet alleen te maken met veiligheidsaspecten door andere weggebruikers,
maar vooral met het weggedrag van je motor. Je aandacht wordt voortdurend veel meer in beslag genomen dan met droog weer.
Een ander aspect waar je rekening mee moet houden bij het rijden in de regen, is dat met water doordrenkte wegen de neiging hebben
om veel motorrijders te bedriegen, en dan vooral beginners.
De weg lijkt aardig berijdbaar te zijn, de grip lijkt goed, maar voor de gemiddelde persoon
op de gemiddelde motor is het maar een kwestie van een seconde voordat het vocht tussen
zijn wiel en het wegdek zit. Nou hebben motoren over het algemeen stukken minder last van aquaplaning. Door de vorm van de banden snijdt de band makkelijker door het water en zal niet gauw gaan 'drijven'.
Maar als je banden breed genoeg zijn, je snelheid toeneemt en de diepte van de plassen groter wordt, is aquaplaning bij motoren wel degelijk mogelijk. De standaard oplossing voor problemen met motoren toepassen: snelheid aanpassen.
Onthoud goed: elke weg is bij regen glad en een stuk gevaarlijker dan wanneer je deze zou rijden bij droog weer.
Vooral plakstrepen en bitumenstroken zijn extra glad in de regen.
Sneeuw en ijs
Bijna alles wat gezegd kan worden over het rijden in de regen
kan ook gezegd worden over het rijden over sneeuw en ijs, ware het niet dat als het gaat over
je aandacht voor het rijden en je balans dit met vele malen vermenigvuldigd dient te worden.
Een algemeen verbreid misverstand over rijden op sneeuw en ijs, en dan vooral bij beginnende rijders,
is dat als ze vaart minderen, ze niet onderuit zullen gaan.
Feit is echter, dat juist het afremmen voor problemen zorgt. Door vaart te minderen
heb je het risico vergroot ten opzichte van vierwielige voertuigen en voertuigen met nog meer wielen,
die niet hoeven af te remmen. Bovendien, afremmen of vaart meerderen
verandert niets aan het feit hoe snel en onverwacht een wiel kan slippen op een met sneeuw en ijs bedekte weg.
Wind
En dan hebben we het nog niet eens over de wind gehad. Boven op de normale risico's komt nog eens het risico van de wind.
De extra krachten die de wind oplevert, kunnen je over je rijstrook laten bewegen.
Maar de extra gevaarlijke situaties waar de wind een rol speelt zijn wanneer je
in en uit windbloksituaties rijdt.
Denk aan het rijden naast een voertuig dat beduidend groter is dan dat van jou.
En dat zijn bijna alle voertuigen. Zij trekken de wind bij je vandaan.
Daarom zul je, als je niet voorzichtig genoeg bent, tegen een voertuig
aan getrokken worden. Als je namelijk rijdt met de wind tegen je aan,
moet je er licht tegen in leunen om de (wind)kracht te compenseren, maar zodra deze wind verdwenen is,
zul je nog steeds voor een korte periode er tegen in geleund zijn.
Het tegenovergestelde is ook het geval: als je vanuit een windstille ruimte rijdt
en je niet voorbereid bent op de komende en onvermijdelijke plotselinge windstoot,
kun je heel makkelijk op de andere rijstrook of van de weg geblazen worden.
Dit alles is het geval zowel bij natuurlijke als kunstmatig opgewekte wind.
Als je op het platteland rijdt, kan de windrichting veranderen door bijvoorbeeld
een bos of een woonwijk een kilometer verderop.
Als het gaat om wind is het belangrijkste veiligheidsaspect rekening houden met wanneer het patroon van de wind zou kunnen veranderen en je rijgedrag daarop aan te passen.
Algemene tips
Maar dat deze ontwikkelingen snel gaan, blijkt uit het feit dat bijvoorbeeld bij de tochten naar de Dolomieten inmiddels bijna iedereen met GPS rijdt. Belangrijkste redenen hiervoor zijn de sterk verbeterde GPS-apparaten speciaal ontwikkeld voor de motor, en het feit dat daar waar bijvoorbeeld de Garmin Streetpilot in 2004 als complete set nog ruim boven de 1200 euro kostte, je nu voor de helft van deze prijs een hele mooie en goede GPS kunt kopen, zoals de Zümo en de TomTom Rider.
Maar bij het maken van routes en vooral het rijden van deze routes kwamen we toch hele vreemde dingen tegen. Zo kwam ik in de Dolomieten een groep van onze cursisten tegen die samen met de begeleidend instructeurs gebogen stond over de GPS. De GPS van de ene cursist gaf aan dat op de bewuste kruising rechtsaf geslagen moest worden, maar de GPS van een andere cursist zei juist dat ze linksaf moesten. Als uitzetter van de routes kon ik ze gelukkig uit de brand helpen met de mededeling dat de enige juiste richting RECHTDOOR was.
Ook kwam het nog wel eens voor dat het apparaat je ongevraagd via de snelste route richting het eindpunt van de route probeerde te loodsen.
En zeer regelmatig kwam het voor dat een route uitgezet in Mapsource er na het importeren in de Zümo opeens heel anders uitzag. Routes via het achtererf van boerderijen of routes die automatisch waren verkort van ruim 200 naar 11 kilometer kwamen regelmatig voor.
Tijd voor deskundig advies dus. En met als belangrijkste reden dat we een hekel hebben aan gezoek en omdat we onze cursisten ook op dit gebied deskundig met raad en daad willen bijstaan, zijn de instructeurs die de bergtrainingen geven op cursus geweest. Via internet (hoe anders) kwamen we in contact met Marco Pietersma van het bedrijf GPS-Expert, www.gps-expert.nl
Dit bedrijf biedt een aantal cursussen aan zowel voor de beginnende als gevorderde GPS-gebruiker. En naar keuze toegesneden op Garmin of TomTom. In ons geval werd het een algemene cursus, omdat wij tijdens de trainingen allerlei merken tegenkomen.
En we zijn een hoop wijzer geworden. En zonder de gehele cursus hier in de nieuwsbrief te herhalen, wil ik hieronder toch een aantal tips geven die ergernis met de GPS kunnen voorkomen of in ieder geval verkleinen.
Softwareversie
Het is belangrijk om te werken met de laatste versie van de software, zowel voor de GPS als Mapsource. En de versie van Mapsource is dus niet het kaartmateriaal, maar de software van het berekeningsprogramma. In tegenstelling tot nieuw kaartmateriaal (waar je voor moet betalen) kun je de software voor de GPS en Mapsource gratis downloaden op http://www8.garmin.com/support/download.jsp
Routes uitzetten
Voordat je routes gaat uitzetten in Mapsource, moet je bij Voorkeuren (Tab Bewerken, onderste regel) Tab Routebepaling aanklikken. Hier staan onder andere de Proberen te vermijden-instellingen. Hier moet je hooguit Onverharde wegen aanklikken en verder niets. Klik je bijvoorbeeld U-bochten aan, dan kun je problemen krijgen met scherpe bochten en op kruisingen met scherpe aansluitende wegen, want van bovenaf gezien zien die er uit als U-bochten en zo staan ze ook in het kaartmateriaal. Ook Seizoensafhankelijke afsluitingen dien je niet aan te vinken, want als je toevallig in de winter bezig ben met je routes, krijg je de routes niet meer over een bergpas heen. De schuif voor Wegselectie dient minimaal in het midden te staan (bij mij staat hij helemaal links) en Berekeningsstijl dient op Snellere Tijd te staan. Als je hem op Kortere Afstand zet, neemt hij dat soms erg letterlijk en rijd je door stegen, woonwijken en de boerenerven om de weg 'af te snijden'.
Routes importeren
Als je met onze trainingen meegaat, krijg je de routes als e-mailbestand. Voordat je deze op je GPS kunt zetten, dien je ze eerst te openen en op te slaan, bijvoorbeeld in Mapsource. Maar je dient de routes altijd te herberekenen voordat je ze op je GPS zet. Het kan zijn dat je een andere versie van het kaartmateriaal hebt en dan dien je de route te herberekenen. Het verstandigste is om eerst een kopie van de route te maken. Dat doe je door de route in Mapsource te openen, de route aan te klikken met je rechtermuisknop en vervolgens met de linkermuisknop op Route Dupliceren te klikken. Die gedupliceerde route ga je dan herberekenen (rechtermuisknop klikken op de route en vervolgens met de linkermuisknop klikken op Route opnieuw berekenen). Na het herberekenen kijken of de lengte van de route hetzelfde is gebleven als de originele route, die als het goed is boven de gedupliceerde route staat in het linker menu. Is de afstand bij benadering hetzelfde (we kijken niet op een paar honderd meter), dan is de kans groot dat het herberekenen gelukt is. Is de herberekende route stukken korter geworden, dan laat je beide routes weergeven op de kaart (zowel de originele als de herberekende) en dan zie je vanzelf waar het fout is gegaan. De herberekende route is geel en de originele is paars en waar die elkaar niet overlappen, daar dien je via de elastiekjesmethode de herberekende route gelijk te maken aan de originele (niet andersom, daarom altijd de herberekende route geel).
Routes importeren in de GPS
Voordat je gaat importeren, dien je ook eerst in je GPS de juiste instellingen aan te vinken. Ik beperk me tot de Zümo, omdat ik daar zelf mee rijd. Onder de tab Navigatie in de configuratiepagina (sleuteltje) dien je bij Route voorkeur de optie Snellere tijd aan te klikken. Bij Te vermijden hooguit Onverharde wegen aanklikken. De Recalculation Mode kun je het best op Prompted zetten. Daar voorkom je mee dat hij ongewild aan het herberekenen slaat (niet helemaal, maar daar kom ik verderop op terug). Als je de routes succesvol hebt geďmporteerd, is het handig om een kopie op het geheugenkaartje te zetten. Dit geheugenkaartje kun je plaatsen aan de onderzijde van de GPS.
Routes rijden (1)
Routes van A naar B rijden is voor de meeste GPS-en een makkie. Anders wordt het als je routes gaat rijden waarbij het startpunt en het eindpunt hetzelfde zijn. Vooral de Zümo kan dan bij het importeren de volgende vertaalslag maken: je begint op punt A en wilt naar punt A. Laten we dus niet moeilijk doen en dat via een route van 200 kilometer doen, want je bent er al. En dus wordt de route opeens heeeeeel kort. Het is dus belangrijk om geen gesloten lus te maken van de route, maar het begin- en het eindpunt een stukje van het hotel af te plaatsen. En dan ook weer niet vlak naast elkaar, maar met een paar honderd meter ertussen. Dat scheelt een hoop problemen. Activeren van de route dichter bij het startpunt dan het eindpunt of pas als je op de route zit.
Routes rijden (2)
Als je route rijdt en je rijdt hem foutloos en in één stuk, dan geeft dat weinig problemen. Als je echter een keer verkeerd rijdt, of terugrijdt om één van je mederijders te zoeken of om te gaan eten in dat leuke restaurant waar je net voorbij bent gereden, dan kom je in de problemen. Als je namelijk tegen de rijrichting van de route inrijdt, GAAT HIJ AUTOMATISCH HERBEREKENEN. En het maakt niets uit of je Herberekenen hebt uitgezet in het menu, hij doet het toch.
En hij herberekent de route naar het eindpunt op basis van de navigatie-instellingen van je toestel. En dat zal bijna nooit via de uitgezette route zijn. Oplossing: route stoppen en opnieuw opstarten. Je kunt met geen enkele Garmin GPS ongestraft tegen de route inrijden.
Sla je bij de Zümo een routepunt over (een lus die je niet rijdt bijvoorbeeld) en je rijdt verder op de route, dan pakt de Zümo dat probleemloos op. Heb je een TomTom en je slaat een routepunt over, dan zal die blijven proberen je toch naar dat Waypoint toe te brengen. Om dat te voorkomen dien je handmatig dat routepunt als bezocht te markeren via het reisplanmenu.
Let op!!! Als je een berg beklimt of afrijdt via een serie van haarspeldbochten door een kloof of een bos, kan het volgende gebeuren: de GPS is niet tot op de meter nauwkeurig. Van bovenaf gezien lopen de wegen tussen de haarspeldbochten vlak naast elkaar (het hoogteverschil doet er niet toe). Het gebeurt dus regelmatig dat de GPS denkt dat jij een slag hoger of lager rijdt dan dat je dat in werkelijkheid doet. En dat houdt dus in dat je volgens de GPS TEGEN DE ROUTE INRIJDT. En als je tegen de route inrijdt, dan gaat ie... juist, automatisch herberekenen om via op basis van navigatie-instellingen van je toestel naar het eindpunt van de route te gaan. Dus merk je dat de GPS tijdens het rijden van haarspeldbochten aan het herberekenen slaat, dan is het verstandig om boven of beneden de route te stoppen en opnieuw op te starten.
Met deze opgedane kennis tijdens de cursus vielen een heleboel puzzelstukjes op hun plek. Ik heb vaak met grote vraagtekens in mijn ogen gestaan, dat ik dacht: wat is dat ding in godsnaam aan het doen! Dat ding is stapelgek.
Met bovenstaande tips kun je in ieder geval al weer een aantal oorzaken van foutief functioneren van je GPS begrijpen en oplossen. Wil je nog meer weten, dan zul je net als wij op cursus moeten bij de mannen van www.gps-expert.nl. Of op een bergtraining met de LCVM. Want alle instructeurs weten nu (bijna) alles van de GPS.
Om het goed gebruik van je GPS te bevorderen, waardoor je nog meer plezier krijgt van dit apparaat, bieden we de deelnemers van de bergtrainingen 2009 de mogelijkheid aan om met korting deel te nemen aan een cursus van GPS Expert. Als je je hebt ingeschreven voor een training van 2009 en je hebt interesse voor een GPS-cursus, meld dit dan per e-mail via info@lcvm-bergtrainingen.eu. Je krijgt dan gratis een kortingsbon ter waarde van € 10,- toegestuurd. Normaal kosten de cursussen tussen de € 39,95 (beginners Zümo) tot € 49,95. Met een korting van € 10,- betekent dit een korting van tussen de 20 en 25%.
John Bruins
LCVM-Bergtrainingen
Motorfun
Hier hoef je geen woorden aan te verspillen!
Duits is toch wel een grappig taaltje. Daarbij vergeleken schiet onze taal wel eens tekort.
Echte motorrijders noemt men daar:
Niet te geloven hoe ze een motor jatten!
De geluidssterkte van je motor zegt meer over je dan je denkt