Voorwoord
In deze nieuwsbrief beginnen we met een gedetailleerde beschrijving van de Harz, een
van de gebieden waar onze bergtrainingen gegeven worden. Het prachtige natuurgebied
de Harz is een uitstekend gebied voor het geven van bergtrainingen. De routes die hier gereden
worden lopen zowel door voormalig Oost-Duitsland als naar het westen en noorden, waar het natuurpark ligt.
Wil je deze unieke training niet missen, geef je dan nog dit jaar op, want de Harz is een wisselbestemming,
dat betekent dat deze niet elk jaar gereden wordt.
Als vervolg op het stukje over wildschade in onze vorige nieuwsbrief gaan we in deze nieuwsbrief
in op een vraag van een lezer of er een algemeen potje voor wildschade bestaat. Johan Oosting vertelt hoe het precies zit.
Een van de meest voorkomende eenzijdige ongevallen met een motor is te wijten aan een te hoge snelheid in combinatie met zelfoverschatting.
Veel motorrijders nemen meer risico dan verantwoord is en hebben het gevoel dat ze onschendbaar zijn.
De statistieken wijzen echter anders uit...
En aangezien het er naar uitziet dat we de mooie dagen dit jaar achter de rug hebben, tot slot nog even een aantal tips voor het winterklaar maken van je motor.
|
|
Bergtrainingen 2009
Het motorseizoen loop zachtjes op zijn eind. De blaadjes vallen, de dagen korten, kortom: het wordt tijd om onze motor te gaan voorbereiden op de winterstalling.
Om toch een beetje in motorstemming te blijven, zullen we in de komende nieuwsbrieven telkens één gebied omschrijven waar we trainingen geven. We beginnen in deze nieuwsbrief met het gebied dat voor 2009 nieuw in het programma zit, namelijk:
De Harz
Ik ben recentelijk naar dit gebied geweest. De laatste keer dat ik er was geweest, was zo'n twaalf jaar geleden, dus maar eens op verkenning of ze niet stiekem een berg hadden verplaatst in dit mooie gebied. En uiteraard ter controle van routes en hotel. En zo vertrokken wij eind september richting Hohegeiss, naar hotel Müller. In dit hotel verblijven we in augustus 2009.
Hohegeiss ligt echt op de grens van het voormalige Oost-Duitsland. Als de grens vijfhonderd meter verder naar het westen had gelegen, had Hohegeiss in Oost-Duitsland gelegen. Het ligt op plusminus zeshonderd meter hoogte aan de rand van het natuurpark Harz.
Vanuit dit dorp hebben we mooie routes uitgezet, zowel naar het oosten door het voormalige Oost-Duitsland als naar het westen en noorden waar het natuurpark ligt.
Sinds 1996, toen ik er voor het laatst was, is er een hoop veranderd (maar ook een hoop dingen niet). In 1996 kon je nog heel duidelijk zien waar de grens was geweest. Vlak buiten het dorp was er duidelijk een strook nieuw asfalt geplakt in het gat in de weg waar eens de muur had gelopen, en de kale stroken in het bos aan weerszijden van de weg waren duidelijke overblijfselen. En dat is in 2008 wel behoorlijk weggepoetst. Met Deutsche Gründlichkeit zijn de meeste sporen verdwenen. De wegen zijn opnieuw geasfalteerd en de kale stroken zijn zodanig beplant, ook met hoge bomen, dat je deze met moeite nog terug kunt vinden.
Maar het is en blijft heel duidelijk als je de grens over bent. De huizen zijn toch net even armoediger dan in het voormalige westen, de wegen zijn qua asfalt stukken slechter (vooral als je van de doorgaande wegen afgaat en door kleine dorpjes gaat rijden). Maar het is wel interessant om zo eenvoudig 'terug in de tijd' te gaan. Want dat gevoel heb je heel duidelijk. Eén van de routes hebben we zo uitgezet dat die grotendeels in het voormalige Oosten loopt. Met de wetenschap dat de sporen van de Ossies (zo worden ze vaak nog steeds genoemd) in hoog tempo worden uitgewist, is het rijden van deze tocht toch wel een must. En de stukken slecht asfalt nemen we dan maar voor lief. De wegen op zich zijn mooi en als er over een paar jaar nieuw asfalt op ligt (en daar wordt hard aan gewerkt) dan wordt het een heel mooi toergebied, voor zover het dat al niet is.
Wat verder heel apart is, is het feit dat je op de meest afgelegen plekken spoorwegovergangen tegenkomt. Er lopen nog heel veel spoorbaantjes in deze omgeving, vaak bereden door authentieke stoomtreinen. En naast de standaard spoorbreedte kom je ook heel veel smalspoor tegen. Tot op de hoogste berg van de Harz, de Brocken aan toe.
Naast de tocht richting Oost-Duitsland hebben we twee routes uitgezet in en rond het natuurpark de Harz. En daar natuurlijk wel mooi asfalt en prachtige wegen om te rijden. Zoals je van ons gewend bent, zijn we weer op zoek gegaan naar de weggetjes die niet iedereen direct kan vinden. In combinatie met de mooie B-wegen (met weinig verkeer) zijn ook deze routes weer erg leuk geworden.
Wat anders is dan het Taunusgebergte (en helemaal vergeleken met de Dolomieten), is dat de Harz weinig echt grote bergen en dalen kent. Daar rijdend heb je het idee in een sterk heuvelachtig landschap te rijden, maar kijk je op de hoogtemeter, dan ontdek je dat je toch op zeshonderd meter of hoger zit. De Harz is in feite een heel groot plateau met daarop heuvels. Maar qua verkeer wel lekker rustig.
Waar je wel erg voor moet uitkijken zijn de vele flitspalen. Het waren er zoveel, dat ik gevraagd heb of toevallig Koos Spee hier een filiaal had geopend. Met de motor heb je er minder last van (je wordt van voren gefotografeerd), maar ik heb voor zover ik weet er drie geactiveerd met de auto, dus dat kost waarschijnlijk geld. Maar de boetes zijn in Duitsland heel betaalbaar en de overschrijdingen waren niet meer dan een kilometertje of twintig, dus dat moet te doen zijn. Heb ik in ieder geval een paar mooie foto's van mezelf rijdend in de auto. Die kun je zelf niet maken.
Het weer is in deze tijd van het jaar een beetje minder. De herfst was al volop ingetreden en de meeste bomen waren al behoorlijk kaal. Het waaide er flink en dan gaat het hard. In combinatie met regen, regen en nog veel meer regen niet echt het juiste seizoen om met de motor rond te toeren. In de auto (dakje lekker dicht, stoelverwarming aan en de kachel op twintig) was het goed vol te houden. En het maken van aantekeningen gaat een stuk makkelijker met de blocnote op schoot met droge blaadjes dan dat je dit met motorhandschoenen aan moet doen.
Hieronder een kleine opsomming wat je qua klimaat op de hoogste berg van de Harz kunt verwachten:
Op de Brocken heersen extreme weersomstandigheden. Door de geïsoleerde ligging (het is de hoogste berg van Noord-Duitsland) komen er regelmatig zware stormen voor. Mede daardoor ligt de top boven de boomgrens. Er heerst een 'alpien klimaat' met korte zomers, zeer lange winters, een vele maanden gesloten sneeuwbedekking en lage temperaturen. Het klimaat kan worden vergeleken met dat in IJsland.
- Het is er 306 dagen per jaar mistig.
- Gemiddeld honderd dagen per jaar is de Brocken met ijs bedekt.
- Er ligt gemiddeld 176 dagen sneeuw.
- 85 dagen per jaar blijft het de hele dag onder de 0°C.
- In de winter treden minimumtemperaturen op tot ± 28°C
- De gemiddelde jaartemperatuur bedraagt 2,9°C.
- Er valt gemiddeld 1.422 millimeter neerslag per jaar.
- De hoogst gemeten windsnelheid bedraagt 263 kilometer/uur.
Maar wij gaan in augustus, dus de winterjas kan thuisblijven (regenpak zou ik voor de zekerheid wel meenemen).
Hotel Müller
Het hotel bestaat al 110 jaar. Gelukkig recentelijk verbouwd. Mooie kamers met eigen douche en wc. Sommige kamers met balkon. Bij de prijs inbegrepen is het ontbijtbuffet (te vergelijken met hotel Taunusblick). De bediening is in handen van de eigenaar en zijn vrouw. Bijzonder vriendelijke mensen.
Het avondeten is niet te ingewikkeld, maar lekker. Voorgerecht, hoofdgerecht en nagerecht. En meer dan voldoende, dus je gaat niet hongerig naar bed. In het hotel is een grote zaal waar regelmatig activiteiten plaatsvinden. Bij ons vorige bezoek was er een optreden van een lokale groep die in de klederdracht die in de Harz thuishoort allerlei dingen vertelde over de Harz, afgewisseld met lokale liedjes. Je moet ervan houden, maar wij vonden het een hele gezellige avond. En je kunt er natuurlijk ook voor kiezen om buiten in de biertuin te gaan zitten en het lokale bier eens te proberen.
Beschikbare plaatsen
Nog maar twee. Dus lijkt de Harz jou een plek waar je wel eens zou willen rondrijden in combinatie met een bergtraining, dan is haast geboden. De Harz is een wisselbestemming. Dat wil zeggen dat we daar niet jaarlijks heengaan. Maar het zou kunnen dat het toch ook in 2010 op de planning komt te staan. We hebben nog een hele rij van bestemmingen waar we heengaan de komende jaren.
Het idee is om met ingang van 2010 elk jaar twee wisselbestemmingen te plannen naast onze vaste bestemmingen in het Taunusgebergte en de Dolomieten. Elk jaar een nieuwe en één die het jaar daarvoor nieuw was. Dat zou dus betekenen dat de Harz ook in 2010 nog een keertje wordt bezocht.
In het kader van nieuwe wisselbestemmingen wordt er gewerkt aan tour/trainingen in:
- Het Schwarzwald (Zuidwest-Duitsland)
- Het Pfälzerwald (midwesten van Duitsland)
- Het Erzgebirge/Vogtland (midoosten van Duitsland tegen de Tsjechische Republiek)
- Oberbayern en Tirol (Zuid-Duitsland)
- Oostenrijkse Alpen
De opzet van de wisselbestemmingen is een aanrijroute die in één dag te rijden is, gevolgd door drie tour-/trainingstochten ter plaatse en weer terug in één dag. In totaal dus net als met de Harz een vijfdaagse tour/training.
Voor verdere informatie over onze bergtrainingen zie www.lcvm-bergtrainingen.eu.
Als je in de linkerkolom van deze website klikt op Motortrainingen, dan opent het menu en kun je alles vinden over alle trainingen, nog beschikbare plaatsen en prijzen.
Zoals gebruikelijk gaat het weer hard met de inschrijvingen. Heb je interesse om in 2009 mee te gaan, wacht dan niet te lang, want vol = vol.
|
|
|
Motorrijden en letselschade
In de vorige nieuwsbrief heb ik een stukje geschreven over motorrijden en
schade als gevolg van loslopend wild. Henk van der T. stuurde naar aanleiding
van dit nieuwsbriefartikel het volgende berichtje:
Ik heb van het jaar zelf wildschade gehad en dit doorgegeven aan mijn
verzekering. Moest wel bewijzen dat het van een haas was.
Dus tip: neem altijd foto's ter plekke als je wildschade hebt, ook
van het dier dat je hebt aangereden.
Mijn verzekering had dit nodig, omdat er volgens hen een schadepotje
is voor wildschade.
Nu weet ik niet of dit van de verzekering zelf was of dat er een
algemeen potje voor wildschade is.
Met vriendelijke groet,
Henk van der T.
Zoals ik uit het bericht van Henk van der T. begrijp, had hij schade aan
zijn motorfiets als gevolg van een aanrijding met een haas.
Heel verstandig van Henk om dan een foto te nemen van de schade, indien
mogelijk ook van het aangereden dier, zodat je later niet door de verzekeraar
tegengeworpen kunt krijgen dat je met de motorfiets bijvoorbeeld een paaltje hebt
geraakt in plaats van een dier.
Henk heeft hierop van zijn verzekeraar zijn motorschade vergoed gekregen.
Het lijkt me dat Henk een WA-verzekering of allriskverzekering inclusief
schade als gevolg van loslopende dieren had afgesloten. De motorschade of
blikschade wordt dan vergoed.
Echter in het artikel werd gedoeld op de persoonlijke schade of de
gevolgschade wegens opgelopen letsel.
Bijvoorbeeld een tekort aan loon wegens niet kunnen werken, noodzakelijke
hulp in en om de woning. Eenieder die een letselschade is overkomen, weet
tegen welke kosten je oploopt en hoe aanzienlijk die kunnen zijn.
Vandaar dus dat ik mij hard maak voor de mogelijkheid om in geval er geen
verzekering van toepassing is en een dier wordt aangereden, een beroep op
het Waarborgfonds te kunnen doen.
Johan Oosting
|
|
|
| Zelfoverschatting
Bij veel mensen is er sprake van onrealistisch optimisme. Narigheid overkomt altijd een ander, toch? Mensen schatten de kans op
prettige gebeurtenissen groter in dan de kans dat hun narigheid overkomt. Mensen hebben gauw de neiging hun talenten te overschatten en te denken dat een situatie controleerbaar is. Ze nemen te veel risico,
met het gevoel dat ze de situatie goed hebben ingeschat en het genomen risico verantwoord is.
Mensen stellen zich regelmatig bloot aan meer risico dan verstandig is en nemen onvoldoende preventieve maatregelen voor die al die dingen waarvan we weten dat ze geregeld verkeerd gaan - bij anderen.
Een van de meest voorkomende eenzijdige ongevallen met een motor is te wijten aan een te hoge snelheid in combinatie met zelfoverschatting.
In de wereld van het motorrijden, waar alles wel lijkt te draaien om snelheid, de ware helden diegenen zijn die de hoogste snelheid
maken en de motoren steeds sneller worden, is het moeilijk om niet meegesleept te worden door de gedachte dat hier snelheid alles is.
Onze competitiedrang doet er vervolgens nog een schepje bovenop. Wie wil er niet sneller zijn dan een ander?
Aan de andere kant worden we constant gewaarschuwd dat snelheid, en dan vooral een te hoge, een slechte zaak is.
Er wordt ons voorgehouden dat elke keer als we de denkbeeldige lijn overschrijden dit catastrofale gevolgen kan hebben.
Het lijkt niet te rijmen met ons gevoel, maar vooral niet met onze ervaring.
We zien mensen onderuitgaan bij lage snelheid. Maar de wereld aan kennissen, vrienden,
die al decennia lang motorrijden, zetten het gas er regelmatig flink op en hebben nog nooit één schrammetje opgelopen, zelfs niet aan hun motor.
Wie motorrijdt, stelt zich bloot aan bepaalde risico's, risico's die horen bij de sport.
Maar diegenen die bewust hun grenzen opzoeken door flink te gassen, vergroten het risico op een ongeval.
Hoe vaker dit gebeurt, hoe groter de kans dat het werkelijk fout gaat.
Waarom zijn er dan toch motorrijders die de vaart er behoorlijk in hebben en na duizenden kilometers
nog nooit één keer een ongeluk hebben gehad? En waarom zijn er motorrijders die met een beduidend lager tempo
regelmatig hun motor in de prak rijden?
Of heeft het misschien niet alles met snelheid te maken maar meer met andere factoren?
Iedereen heeft het weleens meegemaakt. Op een vrije zaterdag lekker een flink eind rijden met je maten.
De oude vertrouwde weg die je al honderd keer gereden hebt. Iedereen goedgeluimd en met een heerlijke adrenalinekick.
Die kick zorgt ervoor dat je het gas er flink ophoudt. Op zich niets mis mee. Beetje bij beetje komt echter de klad erin.
Je laat je meeslepen door dat lekkere gevoel, sneller en sneller door de bochten,
terwijl je langzamerhand steeds meer het gevoel krijgt de controle te verliezen.
Je hebt het wel door. Je bent boven je eigen grens uitgestegen. Het voelt meteen anders.
De lijn in de bocht is niet meer zo strak, je moet vaker remmen en maakt kleine inschattingsfoutjes.
En in plaats van dat gelukzalige gevoel van het bochtenrijden dat je nog maar even daarvoor nog had,
zit je nu gevangen tussen twee bochten, de korte stukjes tijd waarin je wanhopig probeert
je fouten te corrigeren. Het lijkt steeds sneller te gaan, de bochten en de fouten,
en het lijkt wel alsof je steeds minder tijd hebt om alles weer recht te zetten.
Je soepele rijgedrag is veranderd in grillig en hoekig. Langzamerhand vergaat het lachen je terwijl je je weg probeert te volgen.
Steeds vaker maak je jezelf verwijten bij elke nieuw gemaakte fout. Tot het onvermijdelijke gebeurt.
Je rijdt te fel een bocht in en vanaf dat moment ben je overgeleverd aan wat er ook maar te gebeuren staat. Het is niet anders.
Haastig een schietgebedje. Met een beetje geluk kom je er zonder kleerscheuren vanaf en beloof je jezelf dat je nooit, maar dan ook nooit meer
de controle zult verliezen.
Wat is er nu fout gegaan? Dit heeft te maken met de keuze die je maakt. Er is altijd het besef dat we de controle over iets hebben.
En dat heeft niet te maken met die ene bocht of die ene weg. Het is de algehele controle die we over een rit hebben.
Soms beheersen we dit perfect, we zijn ons bewust van onze eigen vaardigheden en blijven binnen de grens.
Maar op een dag besluiten we de grenzen op te zoeken en hebben we het gevoel dat we tot alles in staat zijn.
Het gevoel wel ja, maar niet het bewustzijn. In ons achterhoofd weten we best wat onze limiet is, maar we laten ons leiden door ons gevoel.
We verliezen langzamerhand de controle, tot het ontaardt in één grote chaos.
Een goede, ervaren motorrijder die zijn grenzen kent, zal dit nooit overkomen.
Die laat zich niet meeslepen door een adrenalinekick of een onbestemd avontuurlijk gevoel.
Door ervaring en de feedback die hij in de loop der jaren heeft opgebouwd volgt hij een vloeiende lijn over de weg.
Voor iedereen voelt het anders. Soms verschilt het van dag tot dag, van uur tot uur,
afhankelijk van hoe we in ons vel zitten. Maar rijd je binnen je eigen grenzen, dan rijd je veilig.
Kom je boven die grens, dan is er sprake van zelfoverschatting.
Het overkomt ons allemaal, het hoort bij de sport.
De meesten van ons leren ervan en vermijden het in het vervolg.
Kom je vaker in moeilijkheden, dan vergroot dat de kans op een ongeval.
Iedereen kent ze wel, die motorrijders die altijd even soepel, snel en ontspannen hun weg gaan.
Uitermate in balans en altijd 'in control'. De meesten hebben een bepaalde mate van wijsheid, na zuurverdiende kilometers,
waardoor ze respect hebben gekregen voor hun eigen grenzen. Zij weten waar hun grens ligt en hebben besloten aan de goede kant van die grens te blijven.
Constant in controle over hun motor, de weg en de omgeving.
Ook zij hebben weleens de behoefte toe te geven aan hun impulsen.
Op zo'n moment zul je ze hoogstwaarschijnlijk tegenkomen op het circuit.
Ook dat is een stukje wijsheid: weten waar en wanneer je je grenzen kunt verleggen.
Het kennen van je eigen grenzen is de beste remedie tegen zelfoverschatting. Zelfoverschatting leidt
bijna altijd tot het rijden boven je limiet. En die limiet heeft bijna altijd met snelheid te maken.
Het is soms niet eenvoudig om de zelfdiscipline en beheersing op te brengen om je motor binnen je eigen
grenzen te rijden. Maar de beloning is groot: de wetenschap dat je alles wat in je vermogen ligt aanwendt om heelhuids
op de plek van bestemming te arriveren. Het besef dat je de controle hebt, en zult houden, over je motor en je rijomgeving.
Het besef dat je relaxed en ontspannen een heerlijke rit rijdt.
Het verband tussen snelheid en ongevalskans kan het best beschreven worden met een machtsfunctie: de kans op een ongeval stijgt bij een snelheidstoename meer naarmate de snelheid hoger is en vice versa.
Nou is dit vooral het geval bij automobilisten. Bij motorrijders liggen de zaken nog veel gecompliceerder.
Hier hebben we namelijk nog veel eerder en meer de gevolgen van onder andere zelfoverschatting te incasseren.
Fatalistische risicobereidheid, oftewel de illusie van onschendbaarheid, voert hier altijd tot de fatale uitslag volgens de formule: ongevalwaarschijnlijkheid x hoogte van de schade.
Alleen wie de risico's goed inschat, die binnen zijn grenzen en die van de rijfysica blijft, begeeft zich veilig op weg.
|
|
Onderhoud en opslag van je motor
Eind oktober/begin november is een mooie tijd om de motor winterklaar te maken. Echt mooi weer komt er niet meer. De eerste nachtvorst dient zich aan en voordat je het weet wordt er gestrooid en dat is nooit best voor de motor, vooral voor de aluminium delen. Hieronder een aantal tips die je kunt gebruiken als je zelf de motor winterklaar maakt. Heb je een motor met kuip, haal deze er dan af bij het onderhoud. Er hoopt zich toch behoorlijk veel vuil op aan de binnenzijde en je kunt meteen het gedeelte dat normaal verborgen zit onder de kuip controleren op ongewone slijtage, scheurtjes in rubbers, beschadiging van het lakwerk, etc.
Olie verversen
Bij de meeste motoren wordt de olie één keer per jaar ververst. Meestal niet omdat dat qua kilometers noodzakelijk is, maar meer omdat het verstandig is om olie niet al te lang in je motorblok te laten zitten. Tijdens het verbrandingsproces in je cilinders ontstaan er naast PK's ook nog allerlei minder aantrekkelijke zaken, zoals zuren en verbrandingsresten.
En als je dan je motor aan het eind van het seizoen zo wegzet, hebben vooral die zuren alle tijd om heel zachtjes aan het binnenste van je motorblok te knagen. Niet schrikbarend hard (er vallen niet meteen gaten in je carter), maar toch...
Daarom is het verstandig om aan het eind van het seizoen de olie in je motor te verversen vóór je hem in de winterstalling zet. Als je het zelf doet, dan eerst de motor warm draaien (laatste ritje voor de winterstop) en meteen daarna de olie eruit. Deze is dan mooi dun en dan lopen alle resten er goed uit. Ikzelf zet de opvangbak eronder, draai de plug eruit en laat hem dan rustig een paar uur staan. Je zult er verbaasd van staan hoelang er nog olie uit blijft lopen.
Vervang ook altijd je oliefilter. Daar blijft tenslotte de meeste rommel achter. Kijk ook even naar je aftapplug. Vaak zijn deze voorzien van een magneet. De bedoeling is dat metalen deeltjes daaraan blijven hangen (alleen ijzer en staal, geen aluminium). Veeg dat magneetje altijd even schoon. En zie je dat er erg veel metalen deeltjes aan zitten, dan is het verstandig om eens te overleggen met je dealer, want dan kan het zijn dat er iets is dat extreem snel slijt. Misschien een lager dat niet lekker meer draait, maar in ieder geval reden voor onderzoek. Als je repareert voordat het echt stuk gaat, scheelt dat klauwen geld in vergelijking met de reparatiekosten nadat je motorblok echt de geest heeft gegeven.
Luchtfilter
Je luchtfilter hoeft niet jaarlijks te worden vervangen (hangt uiteraard wel af van het aantal kilometers dat je jaarlijks rijdt). Maar even schoonmaken is geen slecht plan. Als je erover nadenkt hoeveel kubieke meter lucht er per uur door dat filter gaat, dan kun je je voorstellen dat dit toch vervuiling oplevert. De standaard luchtfilters kun je het best even uitblazen (van binnen naar buiten, dus tegen de normale luchtstroomrichting in). Even een lapje door het filterhuis en dit klusje is geklaard.
Bougies
Ook de bougies kunnen langer dan een seizoen mee (ook weer afhankelijk van het aantal kilometers). Maar het kan geen kwaad om ze eruit te draaien en even te bekijken. Van de kleur van de binnenzijde kun je een hoop wijzer worden. Mooi bruin = een goede verbranding en een goed afgesteld mengsel. Zwart = een te rijk mengsel, en heel licht = een te arm mengsel.
Te arm betekent bijna altijd een te warme motor. Het klinkt gek, maar te weinig benzine in het mengsel zorgt voor (over)verhitting. Te rijk is zonde van de benzine (en die is duur zat). En dan laten we het milieuaspect even buiten beschouwing. Maar als je zelf wel eens achter een te rijk afgestelde auto of motor hebt gereden, dan weet je hoe dat stinkt.
Accu
Staat je motor in een schuur of garage waar de temperatuur zeker boven nul blijft, dan kun je de accu in de motor laten zitten. Af en toe de druppellader eraan en dan komt hij de winter wel door. Bij bevriezingsgevaar is het beter om de accu eruit te halen en in een vorstvrije ruimte op te bergen.
Ketting
De winterperiode is een mooie tijd om de handen eens flink zwart te maken. Uiteraard is de ketting de hele zomer netjes ingespoten met vet. Maar dat vet is kleverig, dus er blijft ook allerlei troep aan hangen. De ketting goed schoonmaken met kettingreiniger en vervolgens lekker in het vet. Dat verlengt de levensduur van je ketting (en tandwielen) aanzienlijk.
En je kunt tevens controleren of er geen vastzittende schakels in je ketting zitten. Even elke schakel heen en weer bewegen en je weet waar je aan toe bent. En meteen controleren of de ketting niet te slap staat. De juiste afstelling staat in je serviceboekje, maar globaal moet je de ketting in het midden tussen de tandwielen ongeveer 2 cm omhoog en 2 centimeter omlaag kunnen duwen. Zet je ketting nooit te strak. Dat kost je echt je ketting en tandwielen. Door het inveren tijdens het rijden wordt je ketting dan echt vernield.
Remmen
Om je remmen te reinigen kun je het best een remmenreiniger gebruiken. Dit is vetoplossend spul, dat na opdrogen geen sporen achterlaat. Gebruik het wel uitsluitend buiten, want het is niet echt gezond om in te ademen. Als je het echt goed wilt doen, kun je het best eerst je remblokken eruithalen. Een tandenborstel in combinatie met remmenreiniger zorgt voor blinkende resultaten.
VERWIJDER ALLEEN JE REMBLOKKEN ALS JE WEET WAT JE DOET. Remmen zijn een vrij essentieel onderdeel, dus ga er niet aan werken als je er geen verstand van hebt. Op zich is er niets moeilijks aan, maar als je iets vergeet of verkeerd doet, kan dat nare gevolgen hebben als je straks weer gaat rijden en je moet een keer remmen.
Banden
Zorg dat je banden op spanning zijn voor de winterstop. Heb je een middenbok, gebruik deze dan, want dan is je achterband mooi van de vloer. Je voorband regelmatig even een stukje doordraaien voorkomt dat je aan het eind van de winter een platte kant op je band hebt. Die gaat overigens meestal gewoon weer weg als je gaat rijden, maar het rammelt wel even gedurende de eerste kilometers.
En maak van de gelegenheid gebruik om de banden eens goed te inspecteren. Goede lamp erbij en de band centimeter voor centimeter bekijken op beschadigingen en/of vreemde materialen die in de band zitten (metaal, steentjes e.d.).
Algemeen
Uiteraard wordt de motor gewassen en gepoetst voordat hij zijn winterslaap ingaat. Tevens een mooie gelegenheid om te controleren op lakbeschadigingen, slijtage van bekabeling, etc.
OP NAAR HET VOORJAAR !!!!!!!
Voor meer tips zie http://www.lcvm-bergtrainingen.eu.
|
|
|
Klik hier voor de vorige nieuwsbrieven:
|
september 2008
|
o.a. Bergtrainingen, Motorrijden en wildschade, De Motorhelm
| |
augustus 2008
|
o.a. Motion Camouflage, Veelgemaakte fouten
| |
juni 2008
|
o.a. Panoramablik in een bocht, Rijden bij hitte, Algemene veiligheidstips
| |
mei 2008
|
o.a. Bandenweetjes, Motorrijden met kinderen II
| |
april 2008
|
o.a. Voorjaarstips, Risico's op de snelweg, Gevarenzone, Nieuwe motor nieuwe gevaren
| |
februari/maart 2008
|
o.a. Je verstand gebruiken, Risico's op de snelweg, Drugs- en medicijngebruik in het verkeer
| |
januari 2008
|
o.a. Risico's op de snelweg, Dimlicht overdag verplicht, Verkeerscheck
| |
december 2007
|
o.a. Wat beweegt de motorrijder, Motorrijders en letselschade, Motorongevallen
| |
november 2007
|
o.a. Herfsttips, Concentratie, Veiligheidstips kruispunten
| |
oktober 2007
|
o.a. Gevaren bij het inhalen, Rijden op nat wegdek, Noorwegen
| |
september 2007
|
o.a. Angst voor bochten II, Selectief kijken
| |
augustus 2007
|
o.a. Angst voor bochten, PFS, Verkeersregels buitenland, Nieuwe geluidsmeting
| |
juli 2007
|
o.a. Rijden in de Bergen, Vakantietips buitenland, Bescherm je ledematen
| |
juni 2007
|
o.a. Motorcrisis, Rijden in de Bergen, Motorrijden en onweer
| |
mei 2007
|
o.a. Rijden met een duopassagier, Voorkom motordiefstal
| |
april 2007
|
o.a. Gasbeheersing, Tunnelvrees, Twaalf tips voor relaxed rijden
| |
maart 2007
|
o.a. Onderstuur en overstuur, Testverslag GPS Garmin 2720, Voorjaarstips
| |
februari 2007
|
o.a. Spierkrampen, Risico's op kruispunten, Onderhoud en opslag motor en Obstakels in een bocht | |
januari 2007
|
o.a. Doorrijtips, Mist, 'ABS, airbag en motorveiligheid' | |
november 2006
|
o.a. Remmen of uitwijken in noodsituaties, Herfst- en wintertips, Motorrijders en letselschade, De beginnersmotor | |
september/oktober 2006
|
o.a. Zien in het verkeer, Verkeerslicht 'triggeren', Motorrijden bij nacht | |
augustus 2006
|
o.a. Basisregels voor motorveiligheid, Risicocompensatie, Vallen met de motor, Motorkleding | |
juli 2006
|
o.a. Motorrijden bij hoge temperaturen, Rotondes (II), Eerste hulp | |
juni 2006
|
o.a. Parkeren, Rotondes, Zonnebrillen, Zijspanrijden | |
mei 2006
|
o.a. Overlevingsreflexen, VORKBAD, Rijd je eigen rit
| |
april 2006
|
o.a. Olie verversen, het MAIDS-onderzoek, Geluidshinder op een motor
| |
maart 2006
|
o.a. Inhalen, Lifesaver, Gladde bochten | |
februari 2006
|
o.a. Een nieuwe motor, Tweesecondenregel, Spiegels kijken | |
januari 2006
|
o.a. Motorrijdersclub hekelt eiersnijder, Positie motorrijder in het verkeer, GPS voor motorrijders | |
december 2005
|
o.a. Verhoging verkeersboetes 2006, Bandengedrag in de winter, Beperkingen van het oog | |
november 2005
|
o.a. De file voorbij, Motorrijden bij sterke wind, Asfalt | |
oktober 2005
|
o.a. Motorrijden in de herfst, Slijtage motorbanden, Manoeuvreren met een zware motor, Motorrijden met kinderen | |
september 2005
|
o.a. Risicoperceptie, Kruispunten, Aansprakelijkheid en werkgever, Lagerugpijn en motorrijden | |
augustus 2005
|
o.a. Tegensturen versus gewichtsverplaatsing, Het recht van de sterkste, Dode hoek | |
juli 2005
|
o.a. Gewichtsverplaatsing in een bocht, Helmen en pasvorm, Toerritten en vermoeidheid | | |
juni 2005
|
o.a. De juiste lijn in een bocht, Instructeur aan het woord, Slecht wegdek, Motorrijden en medicijnen | |
mei 2005
|
o.a. Over een obstakel rijden, Zithouding, Risico's van een niet goed passende helm, Zonlicht en motorrijden
| |
april 2005
|
o.a. Motorrijden en remmen, ABS, Tegensturen en gyroscopische krachten, Bandenspanning
| |
maart 2005
|
o.a. Motorrijden en remmen, Motorrijders en letselschade, Foutmarges en risico's
| |
februari 2005
|
o.a. Urban Guerrilla, Tegensturen 2, Rijden in de regen
| |
augustus 2004
|
o.a. Tegensturen, Tips voor het schoonmaken van je motor en Torque
| |
juli 2004
|
o.a. Vakantietips, Zware motoren en stopafstand en een Harley testrit
| |
juni 2004 |
o.a. Ze zien me niet..., Optische illusies, Motorrijden en zwaartekracht en Ontdek je motorrijderprofiel
| |
mei 2004 |
o.a. Doelfixatie, Nieuwe plaats op de rijbaan België en een remtest
| |
april 2004 |
o.a. Kijktechniek, Bandenspanning, Redacteur op herhaling
| |
maart 2004 |
o.a. Voorjaarscheck, Bochtentechnieken, Nieuwe verkeerswetgeving België
| |
februari 2004
|
o.a. Samenspel in de file, Papercraft, Wintertips en Snelheid
|
|
|
|
Klik hier als je geen LCVM-Nieuwsbrieven meer wilt ontvangen
Copyright © LCVM 2006
Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd, opgeslagen in een
geautomatiseerd gegevensbestand of openbaar gemaakt worden in enige
vorm of op enige wijze, hetzij elektronisch, mechanisch of door fotokopieën,
of op enige andere manier, zonder voorafgaande
toestemming van de LCVM.
Hoewel de informatie op deze site permanent zo nauwkeurig en actueel mogelijk wordt weergegeven
zijn wijzigingen en/of onjuistheden te allen tijde voorbehouden.
Aan de inhoud van deze nieuwsbrief kunnen derhalve op geen enkele wijze rechten worden ontleend.
|
|
